- Mozart'tan değil. - Biliyorum.
Benim için tercüme eder misiniz madam?
Bir zamanlar rüzgarla gelen ağaçların sesini duyardım.
Sanırım böyle.
Bir zamanlar çocukların kahkahalarını duyardım.
Ve kayıp ağacın tuzlu gözyaşlarını benliğimde hissederdim.
Sanki ağaçtan küçük çocuklar çıkardı ve ben onlara umut dağıtırdım.
Ama zavallı kayıp çocuklar için bir ağaç yoktu.
Yalnızlık onların oyuncağıydı.
Çaresizlik onların oyunuydu.
Onlar sadece kaosa tırmanabilirdi.
Bravo! Bravo!
Sanırım sonunda ağaçları aldın.
Hayır, ben açarım.
İzninle.
Diyet. Yoğurt. Kuş yemi. Et yok.
Adler Ailesi. Lauren. Filler.
Monticello yüz kremi.
- Umarım rahat edersin. - Ne?
- Kanepede. - Tabii.
- Teşekkür ederim. - Neden?
Bu gece için. O şarkı. Şiir.
Boş ver. Senin için yapmadım. Kendim için yaptım.
Lauren'le geldiğim için bana kızmıştın.
- Evet kızmıştım. - Kızgınlığın sürseydi çalışamazdık.
Çalışamazsak yeşil kartı alamam.
- Şimdi bir şey mi besteliyorsun? - Bestelemek mi?
Her zaman bu şarkıyı mırıldanıyorsun.
Ben mi? Hiç sanmıyorum.
Evet öyle. Hem de sürekli.
- Seni rahatsız ediyorsa, yapmam. - Hayır. Hoşuma gitti.
Ne tuhaf. Benimle ilgili hoşuna giden ilk şey.
Senden nefret etmiyorum. Sadece seni tanımıyorum.
Bu işin bitmesini ve hayatıma eskisi gibi devam etmeyi istiyorum.
Ben de hayatımın başlamasını bekliyorum.
Tamam. Çalışmaya başlayalım.
Bu benim büyük annemin evi. Bahçesinde çok güzel güller vardır.
Aslında büyük babamın babasına aitmiş. Gül bahçesini o kurmuş.
Evin arkasında. Burası da kumsal.
Birbirimize her zaman şapka alırdık. Ve bu da ana okulu.
Bunlar da benim kardeşlerim. Babam bir yazardır.
Connecticut'da yaşıyorlar. İsmi ünlü yazarların arasında yer alır.
Hayatım boyunca bu isimden kurtulamadım.
Benim sanatçı olmamı istiyordu. Dansçı bile olsam sevinirdi...
ama bitkilerle uğraşmam ilgisini çekmiyor.
Bu Colette. Austin. Lawrence. Elliot.
Bu benim babam ama bu resim daha iyi.
- Güçlü bir yüz. - Güçlü bir adam.
Kişiliği çok sağlamdır. Aslında kendi babam bile olsa...
insanlar birbirinden farklı oluyor.
- Birbirimizden nefret ederiz. - Neden?
Neden her konuyu bu kadar merak ediyorsun?
Merak etmiyorum. Sadece öğrenmem gerekiyor.
Aynı yerde birbirimizden sır saklıyoruz.
Bu doğru değil.
Bunlar üniversite fotoğrafları. Farklı gösteriler.
- Ne için? - Her şey için.
- Anlıyorum. - Bu Lauren.
Evet, biliyorum.
- Phil. - Evet, o Phil.
Peki ona aşık mısın?
Evet ona aşığım. Çok kibar ve hassas biri.
Vejetaryen.
Vücuduna soktuğu besinlere dikkat ediyor.
Benim gibi. Büyük domuz.
Bunu yaptığımda 12 yaşındaydım.
- Okulda dalga geçmediler mi? - Okul mu? Hayır. Okulu...
10 yaşındayken bıraktım. Tıpkı babamınkine benziyordu.
Kendisi kuzeyliydi ama her zaman çingenelerle yaşardı.
Bir çingene olmak isterdi. Bilirsin.
Ve bunu da bir pita için yapmıştım. Pita'yı bilir misin? Fahişe demektir.
Kendi kasabamızda iki kız.
Elen ve Michelle. Michelle'in güzel ve uzun kızıI saçları vardı.
Ve bu kalbin anlamı da bu. Aşk ve nefret.
Bazıları her şeyi sevdiklerini söyler, bu doğru değil.
Onların kalbi böyle değil. Bu benim dürüst yanım.
Ve bunu da kötü çocukken, sokaklardayken yapmıştım.
Bu bir bıçak. İntikam için. Biri sana kötü bir şey yaptığında...
onu bulup öldürene dek bu dövmeyi yaptırmıştım.
Sonra, buraya bir tane daha yaptırdım. Sonra sildirdim.
- Ama onu öldürmedin değil mi? - Onu henüz bulamadım.
- Bulunca öldürecek miydin? - Evet.
- Peki neden? - Sadece çocukça bir şey.
Kalp kırıklığı. Ciddi bir şey değil.
Aybaşın ne zaman?
- Neyim? - Aybaşın.
Ayın kaçında başlıyor, kaçında bitiyor?
- Genelde ayın başında başlıyor. - Ayın başında. Tamam.
Bir besteci olduğuna gerçekten inanmamıştım.
Herkes yalan söylerken doğruyu bulmak zor oluyor.
Sadece içgüdülerine güvenmen yeterli olacaktır.
Bu da benim üniversiteden ilk sevgilimdi.
O da bir müzisyendi. Çaldığı şey de bir trompetti.
Bu dudakları öpen ilk erkek o muydu?
Bunu soracaklarını hiç sanmıyorum.
İyi geceler.
Yatağın hangi tarafında yatıyorsun?
Sağ tarafında.
- Tamam. Ben sol tarafı alırım. - Tamam.
Hadi. Çalışmamız gerekiyor.
Çalışmalıyız.
Afrika. Pazar günü.
Hayatım. Afrika'da korkmak çok zor.
Her yer yemyeşil.
Filler yine çıldırmış durumda.
Sanırım sebebi, davullar.
Davul sesi onları çıldırtıyor.
Seni her gün özlüyorum.
Sana aynı soruyu soruyorum. Ne zaman geleceksin canım?
Sevgili George. Evimiz güzel görünüyor.
Balık havuzuna bakarak seni düşünüyorum.
Eve çabuk dön. Düşüncelerimden asla uzaklaşmadın.
Seni seviyorum. B.
- Bu çok saçma. - Hayır, bak.
Yeşil kart için her şeyi yaparım. Tamam. Şunları bana ver.
Mavi gökyüzü lazım.
Balayındayız ve her zamanki gibi mutluyuz. Gülümse.
Bu harika oldu, evet. Sıra sende.
Tamam. Sıra bende.
Slalom yapıyorum. Müthiş bir slalom tamam mı?
Tamam, mavi gökyüzü lazım.
Bu harika.
Bu güzel.
Şimdi bana bak. Depresyondayım. Zafer senin oldu. Zafer.
- Tamam mı? - Tamam. Bir daha.
Onu arkana doğru götür.
Hayır, diğerini. Onu arkaya doğru götür.
Bu güzel. Tamam.
- İçinde film mi kalmadı? - İçinde film var.
Belki gece çekmeliyiz.
- Bu çok aptalca. - Harika. Bir daha. Gülümse.
- Tamam. Bir tane kaldı. - O nedir?
- Ev erkeği. - Ev erkeği mi?
Evet. İyi kocalar her zaman ev onarımıyla ilgilenir.
Şunu giy.
Harika.
Gülümse.
Biraz tamirat yap.
Burada kal.
Sürpriz. Evet canım, annen geldi.
Anne. Neden aramadın?
- Yukarı gelebilir miyiz? - Elbette.
- Sakıncası yoksa. - Yok. Yukarı gelin.
Ailem burada. Durum kötü. Gitmelisin.
- Tamam, şunları toplayayım. - Hayır, zaman yok.
Kayakları da al. Arkadaki dolaba koy.
Tamam, teşekkür ederim.
Affedersin. Hadi.
Sen git. Ben bir şey uydururum.
Sizinle ve kocanızla konuşabilir miyim?
- Gitmesi gerekiyor, daha sonra. - Ama hükümet görevlileri...
hakkında bilgi almalıyım ve dün gece davul sesi duydum.
- Orman davulları. - Bakın. Lütfen.
Siz ve kocanız hakkında bir sürü soru soruyorlar.
Yoksa o casus mu?
- Elbette değil efendim. - Çok saçma.
Anne. Baba.
- Neler oluyor? - Merhaba hayatım.
- Sonra konuşsak olmaz mı? - Davullar ne olacak?
- Sonra. - Ne?
- Haber vermeniz gerekirdi. - Zamanımız olmadı.
Sevgili kızımızı geçerken görelim istedik.
Hayır, bu doğru değil. Senin baban, bir dostunu görmek için...
- Tamam, fena ev sayılmaz. - Evin çok güzel.
Bu George.
- Merhaba. - Merhaba.
Kendisi ustadır.
- İşini sonra bitirebilirsin. - Zaten büyük bir kısmı bitmişti.
- Hayatım, burası çok güzel. - Affedersiniz.
Neden heyecanlandığını şimdi anladım.
Çok küçük bir yer.
Anlaşmayı imzaladılar mı?
- Bunu sonra konuşuruz. - Hayır. Vazgeçtiler.
- Yalancılar. Bana yalan söylediler. - Sinirlerini bozma hayatım.
Bir yalancıya asla tahammül edemem.
Sen gazeteni oku. Biz serayı dolaşacağız. Biraz gergin.
- Yardım ister misin? - Sadece ölçü alıyordum.
Evet, ölçü.
- Kızcağız erken doğum yaptı. - Sahi mi, bebeğin ismi ne?
Tifany. Kızım bebeğin adını Tifany koydu.
- Teşekkür ederim. - Komik isim.
- Canım. - Babası da komik adamdı.
- Neden böyle düşünüyorsun? - Öyle düşünen sensin canım.
Vida lazım.
- Ne dedin? - Vidaya ihtiyacım var.
- Gittiğini sanıyordum. - Kapıyı onaracaktım ama vidaya-
Dediğin olsun. Mutfak dolabında olacaktı.
George'a yardım edeyim. Biraz sakar gibi.
Orkideleri vereyim anne. Yola çıkacağınıza eminim.
Hayır canım. Babanla benim acelemiz yok.
Gerçekten ustabaşı değilsin değil mi George?
Hayır. Ben besteciyim.
Ben de eskiden temizlikçiydim. Yazmaya başladığım zaman.
Çok uzun zaman önceydi. Daha yeni evliydik.
Sanırım bunu isteyen de babamdı. Fazla flört etmedik.
Birbirimize hemen aşık olmuştuk. Daima zor oldu, çok zor oldu.
Ama aşık olduğunda, bilirsin. Romantizm zorlukları unutturur.
Bronte, buraya gel canım. Bu nedir?
Teşekkür ederim.
Kızımızla farklı teknedeyiz sanıyordum evlat.
Kendimizi aniden aynı teknede bulduk.
Gitmen gerekmiyor muydu George?
Hayır, annenle sen dışarı çıkıyorsunuz. Dışarı.
George'la ben her şeyi hallederiz. Devam et, hadi durma.
Onunla müzikten söz edeceğiz. Aşktan. Kayaktan.
Her zamanki şeyler. Değil mi George?
Senin George'u sevdim. Çekici bir erkek.
O benim George değil anne. Çoktan gitmesi gerekirdi.
Ama babanı mutlu etmiş gibi. Bu şehirden hiç hoşlanmamıştı.
Minnettar olmalıyız.
Boyun. 1.72.
- 1.75. - 1.75.
- Kilon yaklaşık 70. - Hayır.
- 65 kiloyum. - 65 mi?
Gözler...
- Kahverengi. - Kahverengi, evet.
- Vücudunda küçük bir iz var. - Nereden biliyorsun?
Çünkü gördüm. Doğum günün 24 Ağustos 1959.
Doğru. Tamam. Sıra bende.
- Gözler yeşil. - Burun, çok büyük.
- Hayır. - Evet, öyle.
- Boyun. 185. - Evet.
- Kilon... - Kilomu sorma.
Kilomu fazla dert etme.
17 yaşında Helin'le tanıştın.
Paris Üniversitesi'ndeydi.
Sana besteci olmanı söyledi.
- Ve birlikte yedi yıI yaşadınız. - Yedi yıI. Evet.
Helen ölene dek. Sonra, müziğe yıllarca ara verdin.
- Doğru mu? - Evet. Ama sadece beste yapmıyordum.
Bütün barlarda piyano çalıyordum.
Ve Antuan seni bir gece Paris'te dinledi.
Amerika'da yeni bir başlangıç için yardım edeceğini söyledi.
Evet. Ben de Amerika'ya bu güzel ülkeye, fırsatlar ülkesine geldim.
Devam edelim.
İki sevgilin oldu. Birincisi Peter'dı. Ve Steven. İyi kalpli adamlardı.
- İyi mi? - Evet, öyle söylemiştin.
Biri seninle evlenmek istedi ama evliliğin kötü olacağını düşündün.
- Çiçekler de var. - Sonra Phil'le tanıştın.
- Onu gerçekten seviyorsun. - Bunu onlara söyleyemezsin.
- Ve Phil'i seviyorum... - Ve benimle evlendin çünkü...
Sen farklı ve komiktin.
Şunu da unutma. Ev işine yatkınım.
Benden önce hayatına pek çok kadın girip çıktı.
Ve, bana aşık oldun çünkü...
Sebebi ne olabilir? Düşünemiyorum.
Bir neden bulmak o kadar zor olmamalı.
Biraz düşüneyim.
Bir nedeni olmalı.
Evet.
Çünkü yine müziği duymaya başladım.
Aynı şey.
5 dolar verdim değil mi? Pekala.
- Ne oldu? - Bir şey yok.
Beni bekleme. Phil!
Hadi biraz dolaşalım.
- Bekle. - Angelo'ya gidebiliriz.
- Hayır. - Ama çok acıktım.
Hayır, şimdi olmaz.
Hadi şurada yemek yiyelim.
Her şeyi planladım. Gidelim.
- Söylesene, ben yokken neler oldu? - Çok az şey.
Çok az şey mi? Beni özledin mi?
- Evet. - Evet mi?
Hala anlamadım. Beni özlediğine emin misin?
- Elbette. - Sahi mi? Öyle görünmüyorsun.
Ben seni delice özledim. Sen de özlemiş olmalısın.
Sen de orada olmalıydın, çok güzeldi. Orada tek başınaydım.
Issızlığın ortasında. Yiyecek bir şey olmadan.
Bir gece, inanılmaz bir ay vardı. Sen de görmeliydin.
- Bir tek ay var. - Evet ama oradaki ay daha farklıydı.
Muhteşemdi. Bulutlu bir geceydi. Ay birden bulutların arasından...
sıyrılıp gökyüzünü aydınlatıverdi. Gündüz gibiydi.
Etrafında dev bir hale vardı...
Düğün Günü
Balayı Aspen
Afrika Safarisi Kenya
California Sahili Tatil
Tamirci
Güzel Bronte
- Bırak beni. - Hayır.
Görevli burada değil.
Yarın gelemez misin? Lütfen.
Sadece kapıya kadar. Saldırganın biri kapıda bekliyor olabilir.
- Burası güzel. - Tamam, görüşürüz.
Hayır. Seranı görmeden hiçbir yere gidemem.
Çok fazla içtin Phil.
Buraya gel.
Çok güzelsin.
Phil, hayır. Lütfen.
Hayır.
Ne dediğini duymadın mı?
Gitmeni söyledi tamam mı?
- Bu kim? - Git yoksa ben atarım.
- George, nasıI yaparsın? - Bu adam kim?
- Defol buradan vejetaryen. - Sen kim olduğunu sanıyorsun?
- George, hayır! - Ben onun kocasıyım!
- Sen ne dedin? - Sarıldığın benim karım! Şimdi defol!
- Bronte, bu doğru mu? - Evet, ama düşündüğün gibi değil.
- Ne? - Tanrım!
- Dışarı. - Bir dakika.
Sen o garsonsun. Restorandaki garson.
Sana defol dedim!
Neler olduğunu bilmiyorum, ama bunu öğreneceğim ahbap.
Defol dedim! Budala!
- Şimdi de sen git. - Ne yapıyorsun?
- Yarın görüşmemiz var. - Şimdi.
- Kızgın mısın? - Kızgın mı? Dışarı! Dışarı!
- Hayır. Bunu yapamazsın. - Ne olacağı umurumda değil.
- Sakin ol lütfen. - Polisi arayacağım.
Göçmen bürosunu arayacağım! Seninle yaşamaktan daha iyidir.
Hadi, çocukluğu bırak.
Hadi kalk! Hadi! Kalk dedim! Dışarı! Dışarı!
Hayır.
Dışarı. Metroya geri dön.
- Sen misin? - Günaydın Bayan Bern.
Buraya taşındığınızdan beri sürekli sorun çıkardınız.
- Sandığınız gibi değil efendim. - Yine anahtarı unutmuşsun.
- Anahtarı sürekli unutuyorum. - Bir otele gitmeliydin canım.
İç kapı önünde yatılır mı? Koridorda uyunur mu?
Burası Afrika değil.
Söz veriyorum bir daha asla olmayacak.
- Dün gece bunu neden yaptın? - Sadece vejetaryenleri sevmiyorum.
- Saçmalama lütfen. - Sana öyle davrandığı için...
- kontrolümü kaybettim. - Özür dilemen gerekmez mi?
- O sana göre değil. - Sahi mi?
Kadınlardan senin anlamadığın kadar çok anlıyor.
- Onu tanıdığını sanıyorsun değil mi? - Sen kabasın ve horluyorsun.
Beni bir budala sanıyorsun değil mi?
- Budalasın, tartışmak gereksiz. - Tamam, öyle olabilir.
- Ama sen de babandan korkuyorsun. - Babam hayatını kendi kurdu.
Ama sen de onun kitaplarına göre yaşıyorsun.
- Senin gibi parklarda uyumamış. - Phil gibi. Ona karşı güzel şeyler...
- hissediyorsun. Bir vejetaryene karşı. - Diline dikkat et.
- Geldiğin yeri unutma. - Unutmadım.
Ama sen bir bitki gibisin. Kaktüs gibi.
Sana düşünceni sormadım. Şimdi senden nefret ediyorum.
Güzel. Duygu belirtileri. Saate baksana.
Aman Tanrım.
- Acaba- - Dolapta olacak, çabuk ol.
Neler oluyor? Bu da ne?
Metroya binelim.
Metroya nasıI gideceksiniz? Trafik oraya kadar tıkalı.
Park. Hadi.
- Bütün şehir o parkı kullanıyor. - Parkın diğer tarafından çıkalım.
Yetişemeyiz. Orası çok uzak. Orası gerçekten çok uzak.
Hadi. Şuradan.
- Bu taraftan. - Emin misin?
- Çünkü yetişemezsek işimiz biter. - Elbette eminim.
- Nereden? - Düz git.
Hadi, hadi. Dikkat et.
Şu taraftan. Az kaldı.
- Taksi. - Taksi.
75 numara.
Sıra bizde.
Yüz kremi, Monticello.
Babanın adı Bernard mıydı?
Rone.
76 numara.
Siz buraya girin Bay Forey. Ve Bayan Forey, beni izleyin.
Bildiğiniz gibi evliliğinizi gözden geçiriyoruz.
Size bir dizi soru sormam gerekecek. Cevaplarınız diğerleriyle...
karşılaştırılacak. Kısa cevaplar verin ve net konuşun.
Sağ elinizi kaldırmanızı istiyorum.
Gerçeği ama sadece gerçeği söyleyeceğinize şerefiniz üstüne...
- yemin eder misiniz? - Yemin ederim.
Yemin ederim.
Adınız Bronte Mitchell Forey mi?
- Karımın babası bir yazar. - İsmi ne?
Sidney Parish.
Normal bir eğitim almamış. 12 yaşında evinden kaçmış.
Bitkiler. Her tür çiçeği sever ve yetiştirir. Araştırmaları için.
Salata yapmasını biliyor. Yağlı yiyecekleri seviyor.
Bilirsiniz, kendisi Fransız.
Kuş yemi gibi sıra dışı şeyler de yiyor.
- Kuş yemi mi? - Evet. Kafeinsiz kahve içiyor.
Berbat bir kahve.
- O sürekli mırıldanır. - Mırıldanır mı?
Kocam bir besteci. Uzun zamandır beste yapıyordu.
Duygusal olmadığını söylüyor. Bu doğru değil.
Çok duygusal bir adam.
Beni hep güldürür.
Çok iyi bir insandır. Bense öyle değilim.
Ben insanlara güvenmem.
Zor bir hayatı olmuş. Ve Tanrı ona bu yeteneği vermiş.
Ama karşılığında çok şey almış.
Huzurludur.
Ben huzurlu değilim.
Çok tutkuludur. Hayatı tüketir.
Öyle olduğuna eminim. Birkaç ayrıntı daha var.
- 1.72 boyunda. - 1.85.
- 65 kilo. - Bana kilosunu hiç söylemez.
- Yatağın sağ tarafında yatar. - Sol tarafta yatar.
- Diş fırçası mı? Yeşil. - Benimki yeşil.
Yüz kremi...
Monticello.
Monaco.
Hayır. Monte Carlo.
Bunu o kadar da ezberlemiştim.
Diğer cevapların hepsini hatırlıyorsunuz.
Hepsi benim hatam. Lütfen ona dokunmayın.
- Sanırım iyi geçti. - Benimki de.
Sanırım istediğini alacaksın. Yeşil kartını.
Yine görüşecek miyiz? Yani, işlemler bitince.
- Eşyalarını Oscar'a bırakırım. - Oscar. İyi fikir. Evet.
Bu iş bitince başka bir iş başlıyor. Bilirsin. Boşanma.
Bir an önce boşanmalıyız.
Müziğinde başarılar dilerim.
Umarım büyük ağaçlar bulursun.
- Hoşça kal George. - Hoşça kal Bronte.
Yüzük.
- Madam. Lütfen Afrika için. - Hayır, teşekkür ederim.
İyi günler Bayan Forey. Bay Forey şimdi uğradı.
Bunu vermemi söyledi. Sanırım uçuşu ertelenmiş.
Evet. Teşekkür ederim Oscar.
Bronte'ye
"Afrika. Salı günü.
Hayatım... Filler yine çıldırdı.
Öyle gürültü yapıyorlar ki uyuyamıyorum.
Bu safariden önce sana hoşça kal demek istedim."
- Sorun değil. - Ne?
Monticello. Hatırlamak için çok çalıştım.
- Başaramadım. - Neden bana söylemedin?
Sorun değil.
Bir anlaşma yaptık. Hemen gidersem seranda kalabileceksin.
Sera umurumda değil.
Gitme zamanı Bay Forey.
- Yazacağım. - Gidelim!
- Her gün yazacağım. - Hadi Bay Forey!
Mektuplarımı hep aynı cümleyle bitireceğim.
"Ne zaman geleceksin hayatım?"
Hayır!
Yüzükler hala sen de mi?
Kabul ediyorum.
Ben de öyle.
Ripped by: SkyFury